Greek

Σπίτια για τους ανθρώπους κι’όχι για το κέρδος!

Ζούμε σε μια εποχή όπου βλέπουμε καθημερινά τα σπίτια μας να γίνονται τσιμεντένιος χρυσός και μετοχές στο χρηματιστήριο. Όλο και περισσότερα πολυτελή διαμερίσματα εμφανίζονται ανεβάζοντας τα νοίκια, την ίδια στιγμή που η κοινωνική κατοικία εξαφανίζεται. Οι συνοικίες και οι γειτονιές μας μετατρέπονται σε μηχανές άντλησης κέρδους: τα αγαπημένα μας μπαρ, οι απαραίτητοι για μας παιδικοί σταθμοί, και τα συνοικιακά μαγαζιά απειλούνται με εξαφάνιση ή έχουν είδη κλείσει. Βλέπουμε τα νοίκια να ανεβαίνουν, και μαζί μ’αυτά το ποσοστό του μισθού μας που πηγαίνει εκεί. Τα σπίτια μας ιδιωτικοποιούνται και πουλιούνται για να βγάλουν κάποιοι μεγαλύτερο κέρδος. Βλέπουμε ιδιοκτήτες να ανακαινίζουν διαμερίσματα και το κόστος να βαραίνει τους ώμους των ενοικιαστών/τριών. Παράλληλα βλέπουμε τα διαμερίσματα μας να μετατρέπονται σε γραφεία, σπίτια- ξενοδοχεία και airbnb, ή να μένουν άδεια από ιδιοκτήτες που περιμένουν να βγάλουν κέρδος από την υπεραξία τους. Μας κάνουν εξώσεις, μας ξεριζώνουν απ’της γειτονιές μας βγάζοντας μας στον δρόμο. Άστεγοι πλέον, αναγκαζόμαστε να ζούμε σε άθλιες συνθήκες.

Δεν θα υπομείνουμε πια αυτή την βία και την αδικία. Οργανωνόμαστε και αντιστεκόμαστε!

To ξεπούλημα των πόλεων για το κέρδος των λίγων δεν είναι μια φυσική κατάσταση αλλά σύμπτωμα ενός οικονομικού συστήματος και μιας πολιτικής κατεύθυνσης που έχει χάσει κάθε έννοια ευθύνης για το κοινωνικό σύνολο. Οργανωμέν@ μπορούμε να το αλλάξουμε!

Τα προηγούμενα χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους ζητώντας δίκαια νοίκια και πολιτικές για την πόλη. Οι κινητοποιήσεις κορυφώθηκαν την πανευρωπαϊκή μέρα δράσης στις 6 Απριλίου 2019 με παράλληλες διαδηλώσεις σε 50 πόλεις.

Μέσω συνεχόμενων δράσεων από αμέτρητες συλλογικότητες και οργανώσεις καταφέραμε να κερδίσουμε αγώνες που δεν φανταζόμασταν δυνατούς πριν λίγο καιρό: την συζήτηση για πολιτική ανώτατου ορίου ενοικίου σε εθνικό επίπεδο καθώς και την απαλλοτρίωση περιουσίας μεγάλων εταιριών-ιδιοκτητών σπιτιών. Στην Φρανκφούρτη, το Όσναμπρουκ και το Βερολίνο, οι ένοικοι οργανώθηκαν και απέκτησαν φωνή στην στρατηγική των δημοτικών εταιρειών κοινωνικής κατοικίας. Στην Γκέρα και το Βερολίνο, ολόκληρα κτίρια επιστρέφουν σε δημόσια ιδιοκτησία. Σε πολλές πόλεις βλέπουμε άδεια σπίτια να ξανακατοικούνται.

Ως συλλογικότητες κατοίκων και ομάδες που αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στην πόλη ζητάμε:

1. Πραγματικά κοινωνικά νοίκια και νομοθεσία που προστατεύει τους ενοικιαστές. Όχι αισχροκέρδεια σε βάρος των ενοικιαστών!

2. Τέλος στις εξώσεις και την αστεγία. Δικαίωμα στην στέγη και πολιτική κοινωνικής κατοικίας με ανθρώπινες συνθήκες, χωρίς προαπαιτούμενα (Housing First)

3. Να γεμίσουν τα άδεια σπίτια! Ζητάμε την υποχρεωτική επιστροφή των άδειων σπιτιών στην αγορά και την νομιμοποίηση των καταλήψεων.
4. Πραγματική δημοκρατική συμμετοχή των ενοικιαστών στον σχεδιασμό στεγαστικής πολιτικής. Να αποφασίζουμε εμείς τι συμβαίνει με τα σπίτια μας!

5. Νέου τύπου νομικό πρόσωπο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για την διαχείριση κατοικίας. Τέλος στην κερδοσκοπία, δήμευση της γης και των σπιτιών που ανήκουν σε μεγάλες εταιρίες. Τα σπίτια και η γη δεν είναι εμπόρευμα!

6. Ριζική αλλαγή στην πολιτική και την οικονομία: Ναι σε μια πόλη αλληλεγγύης και οικολογική! Θα εντείνουμε τον αγώνα μας μέχρι να κατακτήσουμε το δικαίωμα μας στην κατοικία, μέχρι να σταματήσει η τρέλα της αύξησης των ενοικίων, και να κυριαρχήσει η κοινωνική δικαιοσύνη αντί του κέρδους! Βγαίνουμε όλ@ στους δρόμους την παγκόσμια ημέρα δράσης για την κατοικία στις 28.03.2020

Όλ@ μαζί μπορούμε να αποδείξουμε ότι υπάρχει αντίσταση, αλληλεγγύη και εναλλακτικές. Σπίτια για τους ανθρώπους και όχι για το κέρδος!